Lancia Ypsilon 1.2 – TEST

Nowością na światowym rynku motoryzacyjnym i zdecydowanym egzotykiem na polskich drogach jest unikatowa w każdym calu Lancia Ypsilon. Włosi rozpoczęli seryjną produkcję auta w 1996 roku. Po piętnastu latach na targach motoryzacyjnych w Genewie zaprezentowano już czwartą generację modelu, której produkcję zorganizowano w fabryce Fiata w Tychach. Lancia tym samym wyparła rozsławioną Pandę – główny towar eksportowy przynoszący koncernowi szczególne zyski. Ypsilon pomimo upływu czasu nie znalazł w Polsce zbyt wielu odbiorców. Chociaż sprawujący nad nią prym Fiat nadał jej miano towaru „luksusowego”, nie udało się zdobyć zaufania klientów. Być może jest to kwestia kontrowersyjnego wyglądu, który towarzyszy Lancii już od początku produkcji. Znaczny wpływ na sprzedaż może mieć również niezbyt zachęcająca cena i spotykający się z różnymi opiniami rodowód. Testowana świeżynka udowadnia jednak, że warta jest uwagi.

Stylistyka

Nietradycyjne, wyłamujące się kanonom mody pojazdy muszą niestety bardzo dużo pracować na uwagę potencjalnych klientów. Podobnie jest z Lancią, która jest zupełnie odmienna od konkurencji. Ekscentryczność spotyka się często z ostrą krytyką. Ypsilon w zasadzie nie ma cech wspólnych z rywalami segmentu B. W 2010 roku został zaprezentowany concept car, na bazie którego stworzono wersję seryjną. Dostępna na rynku Lancia, ze względu na swój indywidualizm nie zrywa jednak z wizerunkiem auta koncepcyjnego. Jest projektem intrygującym, o nieszablonowych kształtach i kuriozalnych proporcjach. Ypsilon jest urzeczywistnieniem wizji słynących z dobrego smaku Włochów, łączącej w sobie estetykę i drapieżny temperament. Charakterystycznym elementem projektu jest zderzak przedni o znacznej powierzchni w którym znalazło się miejsce dla ekstrawaganckiej osłony chłodnicy przyozdobionej chromem, reflektorów przeciwmgielnych, sporej ilości czujników parkowania oraz zachodzących ku tyłowi lamp przednich podkreślających zadziorne usposobienie małej Lancii.

Koncern zdecydował się na zastosowanie wielu nowości stylistycznych, do których należy między innymi pokrycie nadwozia dwoma odcieniami lakieru, które dość obrazowo podkreślają finezję kształtów auta. Testowany model niestety nie został w ten sposób urozmaicony. Sferyczna linia dachu oraz dopasowane do niej szyby boczne formujące swoim jestestwem wygląd drzwi wyrażają odwieczną kunsztowność włoskiej wirtuozi. Testowana Lancia wygląda ciekawie również ze względu na zamaskowane drzwi tyle, których klamki są na pierwszy rzut oka zupełnie niewidoczne. Najwięcej kontrowersji wzbudza mocno napompowany tył auta z wypukłą, przyciemnioną szybą klapy bagażnika spajającą się płynnie z pozostałymi elementami karoserii. Tuż nad nią znalazła się nieszczególnie dyskretna lotka. Zarys lamp tylnych nawiązuje do nazwy modelu.

Wnętrze

Wnętrze testowanej Lancii wygląda bardzo ekskluzywnie, chociaż w rzeczywistości nie użyto zbyt szlachetnych materiałów. Dobre wrażenie robi nietuzinkowa aranżacja, dzięki której kokpit wygląda nowocześnie i unikatowo. Zajmując miejsce za kierownicą Lancii zwracamy przede wszystkim uwagę na analogowe wskaźniki prędkości i obrotów, które znalazły swoje miejsce w centralnej części deski rozdzielczej. Przyznać trzeba, że ich celem jest raczej robienie dobrego wrażenia niż bycie praktycznymi. Odwracanie wzroku od drogi i próba odczytania prędkości nie są bynajmniej rozwiązaniem bezpiecznym. Nieco niżej umieszczono panel radia i manualnej klimatyzacji. Dosyć nisko umiejscowiono uchwyty na napoje oraz złącza aux i usb. Osobom o niewielkich gabarytach może z kolei przeszkadzać wysokie umiejscowienie dźwigni zmiany biegów.

Rozwiązania zaprezentowane we wnętrzu Ypsilona w dużej mierze mijają się z ergonomią. Duże koło kierownicy pokryto skórą. Zintegrowano w nim przyciski zapewniające łatwiejszą obsługę systemu audio i telefonu. W wyposażeniu standardowym Ypsilona w wersji Silver nie znajdziemy zbyt wielu atrakcji. Do głównych udogodnień należą elektrycznie sterowane szyby przednie, system Start&Stop, instalacja systemu audio z zestawem sześciu głośników, system mocowania fotelika dziecięcego isofix oraz zestaw naprawczy fix&go. Z zakresu bezpieczeństwa możemy liczyć na system ABS z elektronicznym rozdziałem sił hamowania oraz wspomaganiem nagłego hamowania. Lancię możemy natomiast zasobnie doposażyć m.in. w klimatyzację, okno dachowe, czujniki parkowania, diamentowe felgi czy ESC (system elektronicznej kontroli stabilności ruchu). Takie działania oczywiście znacząco podnoszą ostateczną cenę pojazdu.

Ypsilon, jak to auto segmentu B nie grzeszy ilością miejsca. Auto gwarantuje swobodę podróżowania maksymalnie trzem osobom. Podobnie jest z przedmiotami osobistymi podróżujących. Bagażnik o pojemności 217 l. sprawdzi się podczas świątecznych zakupów, jednak planując dłuższe wczasy należy znacznie ograniczyć ilość toreb podróżnych.

Silnik i właściwości jezdne

Testowaną Lancię Ypsilon napędza starej konstrukcji fiatowska jednostka o pojemności 1.2 l i mocy 69 KM. W ofercie producenta można znaleźć również wersję z uznanym za najlepszy silnik 2011 roku – osiemdziesięciopięcio konnym 0.9 Twin Air o większym potencjale i możliwościach. Propozycja numer jeden, którą mieliśmy okazję przetestować skierowana jest do klientów, którzy poruszają się przede wszystkim w mieście. Przy niższych prędkościach silnik zachowuje się w miarę kulturalnie. Cicha i dosyć płynna praca jest istotną zaletą jednostki benzynowej. W takich warunkach użytkownik auta w zasadzie nie ma na co narzekać. Powinien docenić natomiast małe gabaryty auta i jego zaskakującą zwinność. Mały silnik Lancii nie należy do szczególnie dynamicznych, w związku z czym nie pozwoli na szaleństwa w trasie. Auto rozpędza się do pierwszej setki w 14,5 sekundy. Przeciętne parametry przekładają się na jakość i komfort podróżowania.

Przy prędkościach powyżej 100 km/h auto wyraźnie stawia opór. Mozolnemu rozpędzaniu się do autostradowych prędkości towarzyszą nieprzyjemne szumy. Nie da się nie zauważyć, że takie zadania są niezmierną męką na jednostki współpracującej z pięciobiegową skrzynią manualną, pomimo faktu, że auto waży mniej niż tonę. Na tej podstawie można stwierdzić, że konstrukcja 1.2 – litrowego silnika nie spełnia współczesnych wymagań. Sporą zaletą może być natomiast zużycie paliwa. W mieście auto wykazuje zapotrzebowanie na 7 -7,3 l. Pomimo deklaracji producenta o małym apetycie na paliwo podczas jazdy w cyklu pozamiejskim – nieco ponad 4 l. – potencjalny klient będzie musiał jednak częściej bywać na stacji paliw. Realnie auto o takiej specyfikacji ma chęć na paliwo w ilości podobnej do zużycia w cyklu miejskim.

Podsumowanie

Zainteresowanie Lancią Ypsilon nigdy nie było zbyt duże. Obawiam się, że podobny los może spotkać najnowszą odsłonę. „Ekskluzywny” model Fiata nie jest ani zbyt urodziwy, ani bogato wyposażony, nie zachwyca też szczególną jakością. Z pewnością jest oryginalny. Jedyną cechą, która kształtuje jego „prestiżowy” charakter jest cena. Podstawowy model, pozbawiony w zasadzie wszelkich udogodnień kosztuje prawie 45 tysięcy. Aby auto, które chcemy kupić wyglądało dokładnie tak jak testowane, będziemy musieli zainwestować sporo więcej. Egzemplarz na zdjęciach został wyceniony na 62 850 zł, co niestety ale nie wygląda zbyt korzystnie. Jeżeli już skłonni jesteśmy wydać taką sumkę, warto zastanowić się nad mniejszym, ale bardziej dynamicznym silnikiem turbo benzynowym o pojemności 0,9l lub też klasycznym fiatowskim dieslem. Za najbogatszą wersję Ypsilona zapłacimy niebagatelna około 65 tyś zł. W tej cenie, po niewielkich negocjacjach możemy dorwać dużo lepszą Deltę. Wybór pozostawiamy potencjalnym klientom.

Tekst: Olga Sawska, fot. Rafał Rogowski
Wszelkie kopiowanie i rozpowszechnianie bez zgody redakcji cartesting.pl zabronione.